Dini Hikayeler

Şükürsüzlüğün Akıbeti

Şükürsüzlüğün Akıbeti: Bir zamanlar, üç kardeş yaşarmış: Ahmet, Canan ve Ayşe. Bu üç kardeşin her biri farklı özelliklere sahipti. Ahmet gözleriyle güzel resimler yapmayı severdi, Canan elleriyle güzel şarkılar söylerdi ve Ayşe ise dilinden akan masallarla herkesi büyülerdi.

Bir gün, bu üç kardeş ormanda dolaşıyorlarmış. Ormanda yürürken, yorgun düşmüş bir kadınla karşılaşmışlar. Kadın hırpalanmış, yüzünde derin bir hüzün taşıyordu. Kardeşlerden yardım istemiş, çünkü kaybolmuştu.

Karşılarındaki kadının adı Zehra imiş. Zehra, ahşap bir kulübe bulmak için ormanda dolaşırken yolu kaybetmişti. Üç kardeş ona yardım etmek için hemen harekete geçti. Ahmet, resim yeteneğiyle orman haritasını zihninde canlandırarak doğru yolu buldu. Canan, güzel sesiyle yol gösterici şarkılar söyledi. Ayşe ise güzel masallar anlatarak Zehra’nın içini umutla doldurdu.

Sonunda, bu üç kardeş Zehra’ya orman kulübesini gösterdiler. Zehra orada rahatça dinlenecek ve kendini toparlayacaktı. O kadar minnettar kalmıştı ki, kardeşlere bir dilek hakkı vermek istedi. “Size ne dileği yerine getirebilirim?” diye sordu.

Ahmet, Canan ve Ayşe şükretmeyi öğrenmiş çocuklardı. Her biri kendi dileğini söyledi: Ahmet daha büyük bir tuval ve fırça isterken, Canan en güzel şarkılarını dünyaya yaymak istiyordu. Ayşe ise herkesin masallarına kulak vermesini diledi.

Zehra bu dileklere sevinerek gülümsedi. Ancak sonra ekledi: “Ancak dileklerinizin gerçekleşebilmesi için bir göreviniz var. Şükürsüzlüğün akıbeti, kalbinizdeki minnettarlıkla ilişkilidir. Üçünüz de minnettarlık duygusunu kaybettiğinizde dileklerinizin sonuçları da tersine dönecektir.”

Kardeşler üzerlerine düşen görevi kabul etti ve Zehra’nın yardımına koştukları gibi, ormanın dört bir yanında insanlara yardım etmeye başladılar. Ahmet resimleriyle insanların yüzlerine tebessüm yerleştirirken, Canan şarkılarıyla kalplere dokunuyordu. Ayşe ise masallarıyla umudu yeniden alevlendiriyordu.

Günler geçtikçe, kardeşlerin yardım ettikleri insanlar onlara minnettarlık duygusuyla doluyorlardı. Ahmet, Canan ve Ayşe bu minnettarlıkla güçleniyor ve her biri daha büyük bir yeteneğe sahip oluyordu.

Ancak, zamanla şükürsüzlük tohumları insanların kalbine düşmeye başladı. İnsanlar kendilerine yardım edenlere minnettarlık yerine talepkarlık göstermeye başladılar. Kardeşlerin yardımlarını beklemeye başladılar ve onları sadece kendi çıkarları için kullanmaya başladılar.

Ahmet, Canan ve Ayşe’nin dilekleri de tersine dönmeye başladı. Ahmet’in büyük tuvali küçülmeye, Canan’ın güzel şarkıları bozulmaya, Ayşe’nin masalları ise sıkıcı birer hikayeye dönüşmeye başladı.

Üzüntüyle karşılaşan üç kardeş, şükürsüzlükten kaynaklanan bu dönüşümü durdurmanın bir yolunu bulmak için bir araya geldi. Birlikte düşündüler ve anladılar ki insanlara yardım etmek önemliydi, ancak bu yardımı beklemek yerine, içlerinden gelen minnettarlık duygusunu korumalıydılar.

Ahmet, Canan ve Ayşe tekrar ormanda dolaşmaya başladılar, ama bu kez insanlara yardım ederken şart koşmadan, beklenti içinde olmadan yaptılar. Küçük jestler, gülümsemeler, anlayışlı kulaklar vermeye devam ettiler. Minnettarlık duygularını her an canlı tutarak, dileklerinin tersine dönmesini engellemeye çalıştılar.

Zamanla, insanlar kardeşlerin samimiyetini fark etti. Yardımlarının karşılığında bir teşekkür beklemeyen, sadece iyilik yapmayı seven üç kardeşi takdir ettiler. İnsanların kalplerindeki şükran tohumları yeniden yeşermeye başladı.

Bu sefer, Ahmet’in resimleri daha da büyüleyici bir hal aldı. Canan’ın şarkıları, insanların içine umut ve sevgi aşılayan melodilere dönüştü. Ayşe’nin masalları ise gözyaşı dökmeye, gülmeye ve düşünmeye teşvik eden öykülere dönüştü. Üç kardeşin dilekleri, minnettarlıkla birlikte gerçekleşti.

Gel zaman git zaman, üç kardeşin hikayesi tüm köyde yayıldı. İnsanlar, onların şükürsüzlüğe karşı verdiği savaşı ve nasıl minnettarlıkla dolu bir hayat sürdüklerini örnek aldılar. Herkes anladı ki, minnettarlık kalpleri büyütüyor, sevgiyi besliyor ve dileklerin gerçekleşmesine yardımcı oluyordu.

Ahmet, Canan ve Ayşe artık masal anlatıcısı Zehra ile sık sık buluşuyorlardı. Ona ne kadar minnettar olduklarını her seferinde dile getiriyor ve onunla paylaşmayı sevdikleri hikayeleri dinlemeyi dört gözle bekliyorlardı. Zehra ise, bu üç kardeşin şükürsüzlükten ders alıp minnettarlık yolunda ilerlemesinden büyük mutluluk duyuyordu.

Ve böylece, “Şükürsüzlüğün Akıbeti” masalının sonu geldi. Ahmet, Canan ve Ayşe, minnettarlık ve iyilikle dolu bir yaşam sürdüler. Bu masaldan sonra, herkes şükranla dolu bir kalple yaşamaya başladı. İnsanlar, birbirine destek olmayı, minnettarlık göstermeyi ve dileklerinin tersine dönmesini engellemek için çaba göstermeyi öğrendiler.

Bir masal anlatıcısı olarak, size şunu hatırlatmak isterim: Minnettarlık, hayatımızda önemli bir yer tutar. Bazen verdiğimiz değeri unutabiliriz, ama içtenlikle minnettar olduğumuzda, dünyada daha büyük bir iyilik döngüsünü başlatabiliriz. Unutmayın, şükranla dolu bir kalp her zaman en büyülü dilekleri gerçeğe dönüştürür.

Masalımızı Beğendiniz Mi?

Masalı Derecelendirmek için Bir Yıldıza tıklayın!

Ortalama Puan 5 / 5. Oy Sayısı: 1

Hiç Kimse Oy Vermedi, Bu Masala ilk Değerlendiren Siz Olun.

Masal Oku

Masal Oku, çocukların hayal gücünü geliştirir, eğlendirir ve öğrenmelerini sağlar. İyilik, adalet, cesaret gibi değerleri örneklerle göstererek çocukların duygusal ve sosyal gelişimine katkı sağlarlar. Masal okumak, çocukların hayal kurmalarını, kendilerini ifade etmelerini ve yeni fikirler üretmelerini teşvik eder. Ayrıca ebeveynlerle çocuklar arasında güçlü bir iletişim ve bağ kurulmasını sağlar. Masallar sadece eğitici değil, aynı zamanda eğlenceli zaman geçirmek için de önemlidir.

İlgili Makaleler

3 Yorum

  1. Özge ilgen

    Bu masal gerçekten etkileyici ve güzel bir mesaja sahip. Şükranla dolu bir kalp her zaman en büyülü dilekleri gerçeğe dönüştürür.

  2. Birgül Akkaya

    Bu masal, minnettarlığın gücünü anlatıyor. Öğretici bir hikaye. İyi ki okudum.

  3. Mehmet Burhan Karamanli

    Bu öykü bana minnettarlığın gücünü hatırlattı.

Başa dön tuşu