KURNAZ FARE
![KURNAZ FARE KURNAZ FARE](https://masalokuyorum.com/wp-content/uploads/2024/01/KURNAZ-FARE-768x470.png)
KURNAZ FARE: Bir zamanlar, yeşillikler ve ağaçlarla dolu büyük bir ormanda yaşayan bir kurnaz fare varmış. Adı Kıvırcık’tı ve kendisini ormanın en zeki canlısı olarak görüyordu. Kıvırcık, diğer hayvanları kandırarak onlardan yiyecek çalar ve hep kazanan olurdu.
Bir gün, ormanda bir yarışma düzenlenmeye karar verildi. Yerel hükümet, ormanın en zeki canlısını belirlemek için her hayvana eşit şans vermek istedi. Yarışmanın amacı, ormanda yaşayan her canlının yeteneklerini göstermesini sağlamaktı.
Kıvırcık, bu yarışmayı duyunca hemen bir plan yapmaya başladı. Onun planı, diğer hayvanları kandırarak yarışmayı kazanmaktı. İlk olarak, ormanda yaşayan tüm hayvanları yarışmaya katılmaya ikna etti. Yarışmanın ödülünün çok değerli bir altın madalya olduğunu söyledi ve herkesi heyecanlandırdı.
Yarışma günü geldiğinde, bütün orman hayvanları toplandı. Her biri, yeteneklerini sergilemek için sırayla sahneye çıkıyordu. Önce tavşan koştu, ardından sincap ağaçlarda akrobatik hareketler sergiledi. Sonra sıra Kıvırcık’a geldi.
Kıvırcık sahneye çıktığında, tüm gözler ona odaklandı. Onun ne yapacağını merak ediyorlardı. Kıvırcık, diğer hayvanları etkilemek için hemen bir numara yaptı. Önce büyük bir sepet getirdi ve içine gizlice yiyecek sakladı. Sonra da sepetin üstünü örttü.
“Sevgili dostlar, size bir sihir gösterisi sunacağım,” dedi Kıvırcık. “Bu sepet boş gibi görünse de aslında içinde bir sürü lezzetli yiyecek var!”
Diğer hayvanlar şaşkın bir şekilde Kıvırcık’ı izlemeye başladılar. Kıvırcık, sepetin üzerinde birkaç büyülü hareket yaptıktan sonra, sepetin altından birer birer yiyecek çıkardı – peynirler, fındıklar, meyveler… Herkes hayretler içindeydi.
“İşte, ormanın en zeki canlısı olduğumun kanıtı!” diye bağırdı Kıvırcık.
Diğer hayvanlar, Kıvırcık’ın gerçekten de kendilerini kandırdığını anlamışlardı. Ama bu onların motivasyonunu düşürmedi. Sırayla diğer yeteneklerini sergilemeye devam ettiler. Yarışmanın sonunda, jüri en zeki canlıyı belirlemek için bir toplantı yaptı.
Sonuçlar açıklandığında, herkes şaşırdı. Jüri, Kıvırcık’ı ormanın en zeki canlısı olarak seçmişti. Diğer hayvanlar şikayet ettiler ve “Kıvırcık bizi kandırdı!” dediler. Ama jüri, Kıvırcık’ın sahnedeki gösterisi ve yetenekleri nedeniyle ona ödül verilmesini uygun bulmuştu.
Kıvırcık, altın madalyasını gururla kabul etti. Ama derin içinde, yaptığı hilelerin doğru olduğunu düşünmüyordu. Aslında tam tersi, diğer hayvanları kandırarak kazanmanın hiç de adAslında tam tersi, diğer hayvanları kandırarak kazanmanın hiç de adil olmadığını fark ediyordu. Kıvırcık, altın madalyasını boynuna astıktan sonra bir düşünceye kapıldı: “Belki gerçekten en zeki canlı ben değilim. Belki de akıllıca davranmak, diğerlerine yardım etmek ve dürüst olmak daha önemli şeylerdir.”
Bu düşünceyle Kıvırcık, ormanda bir toplantı çağırarak diğer hayvanlarla konuşmak istediğini duyurdu. Hayvanlar merak içinde toplandılar ve Kıvırcık’ın ne söyleyeceğini merakla beklediler.
Kıvırcık, onlara yaptığı hilenin ve kandırmanın yanlış olduğunu itiraf etti. “Evet,” dedi, “belki yarışmayı kazandım, ama bunu hileyle yaptım. Sizi kandırmak ve sizin çabalarınızı gölgelemek doğru bir davranış değildi. Özür dilerim.”
Diğer hayvanlar önce şaşırdılar, ardından sevinçle Kıvırcık’a alkışladılar. Onun dürüstlüğünü takdir ettiler ve birlikte yeni bir yarışma düzenlemeye karar verdiler. Bu yarışmada, her hayvanın en iyi becerilerini sergileyebileceği adil bir platform olacaktı.
Yeni yarışma günü geldiğinde, her hayvan yeteneklerini gururla sergiledi. Tavşan hızını, sincap ağaçlarda ustalığını gösterdi. Kıvırcık ise diğer hayvanlara yardım etmek için elinden gelenin en iyisini yaptı. Onlara destek oldu, övgüler yağdırdı ve hepsine güç verdi.
Jüri sonunda kararını açıkladı. Bu sefer Kıvırcık, sadece kendi performansıyla değil, diğer hayvanlara olan desteğiyle de dikkat çekti. Jüri, Kıvırcık’ın gerçekten ormanın en zeki canlısı olduğuna karar verdi.
Kıvırcık, bu defa kazanmanın tadını dürüstlük ve yardımseverlikle yaşadı. O birincilik madalyasını gururla kabul etti, ancak önemli olanın yarışmayı kazanmak değil, diğerleriyle dayanışma içinde olmak olduğunu anlamıştı.
Ormanda bir daha hiçbir hayvan Kıvırcık kadar kurnaz olmadı. Ama Kıvırcık, artık kurnazlık yerine dürüstlük ve yardımseverlikle tanınmayı tercih ediyordu. Ormanda dostluğun, işbirliğinin ve adil rekabetin önemi anlaşılmıştı ve hayvanlar birlikte daha güçlü olduklarını gördüler.
Ve böylece, Kıvırcık’ın hikayesi ormanda dilden dile dolaşmaya başladı. Çocuklar, onun maceralarını masal anlatıcılarından dinledi ve Kıvırcık’ın öğrettiği değerleri kalplerine kazıdılar. Ormanın en kurnaz farenin gerçek zeka, dürüstlük ve yardımseverlik olduğunu öğrendiler. Ve bu masal, gelecek nesiller için bir ilham kaynağı olarak yaşamaya devam etti.
Kıvırcık Fare’nin hikayesi, dürüstlüğün ve yardımseverliğin önemini anlatıyor.
Harika bir hikaye, önemli bir ders
Kıvırcık fare dürüstlükle ve yardımseverlikle gerçek bir zeka örneğiydi.